Zodra een ondernemer personeel gaat inlenen, kom je al snel de term ‘inlenersbeloning’ tegen. De inlenersbeloning zorgde ervoor dat uitzendkrachten hetzelfde verdienden als personeelsleden die in dienst zijn bij de werkgever en dezelfde werkzaamheden uitvoeren. Maar let op: sinds 1 januari 2026 bestaat de inlenersbeloning niet meer. Met de nieuwe uitzend-cao is de regeling vervangen door de gelijkwaardige beloning. Op deze pagina lees je wat de inlenersbeloning inhield én wat er met de gelijkwaardige beloning verandert voor jou als intermediair.
Wat is de gelijkwaardige beloning?
Waar de inlenersbeloning uitging van 10 vaste onderdelen van de arbeidsvoorwaarden, kijkt de gelijkwaardige beloning naar het complete pakket aan arbeidsvoorwaarden. Het uitgangspunt is simpel: het totaalpakket van de uitzendkracht moet gelijkwaardig zijn aan dat van medewerkers die bij de opdrachtgever in dienst zijn. Denk daarbij aan:
- Functie indeling
- Hoogte uurloon
- Toeslagen, bijv. voor het werken in het weekend
- Onkostenvergoedingen
- Arbeidsduurverkorting (ADV)
- Vrije dagen en feestdagen
- Hoogte uurloon en wachtdagen bij ziekte
- Eindejaarsuitkeringen
- Individueel keuzebudget
- Werkgeversbijdrage pensioen
Voor jou als intermediair betekent dit dat je bij elke plaatsing verder kijkt dan het salaris alleen: je vergelijkt het volledige arbeidsvoorwaardenpakket van de uitzendkracht met dat van vaste medewerkers.
Meer dan alleen het salaris
De inlenersbeloning was een term die oorspronkelijk voorkomt in de ABU en NBBU-cao en werd ook wel loonverhoudingsvoorschrift genoemd. De inlenersbeloning ging over het toepassen van de beloningsmethodiek van de inlener (de opdrachtgever), wat dus verder ging dan alleen het salaris. De beloningen voor de uitzendkracht moesten hetzelfde zijn als de beloningen voor het personeel dat in dienst is bij de opdrachtgever. Denk hierbij aan:
- Functie indeling
- Hoogte uurloon
- Toeslagen, bijv. voor het werken in het weekend
- Onkostenvergoedingen
- Arbeidsduurverkorting (ADV)
- Eindejaarsuitkeringen
Herken je deze lijst? Veel van deze elementen komen terug in de gelijkwaardige beloning, alleen is de vergelijking nu breder en telt het complete pakket mee.
De impact van verschillende cao’s op de inlenersbeloning
Om de inlenersbeloning goed te begrijpen, is het van belang dat je kennis hebt van een aantal verschillende cao’s. Er ontstond wel eens verwarring over de cao die uitzendondernemers voor de uitzendkrachten moesten hanteren. Voorheen waren er twee cao’s, de ABU en de NBBU, waarin alle rechten voor uitzendkrachten stonden beschreven. Sinds 30 december 2019 zijn deze twee cao’s samengevoegd. Dit betekende voor de uitzendkrachten een betere rechtspositie, meer werkzekerheid en begeleiding om duurzaam inzetbaar te blijven.
De inlenersbeloning was de beloningsmethodiek waar jij als intermediair rekening mee moest houden. Voor alles wat buiten het bereik van de inlenersbeloning viel, werd de uitzend-cao gehanteerd. Zo kon het voorkomen dat op sommige punten de cao van de opdrachtgever van toepassing was en op andere punten de uitzend-cao, met soms moeilijke situaties tot gevolg. Zo was 5 mei wél een vrije dag voor werknemers in eigen dienst, maar niet voor ingeleende werknemers, omdat 5 mei in de uitzend-cao maar eens in de vijf jaar als officiële vrije dag werd gezien. Juist dit soort verschillen wil de gelijkwaardige beloning voorkomen: het totaalpakket moet nu gelijkwaardig zijn.
Wil jij niet voor verrassingen komen te staan als intermediair en zeker weten dat alles goed is geregeld? Met onze kennis van meer dan 140 verschillende cao’s helpen we je graag op weg. Neem gerust contact op met één van onze adviseurs!
